14 - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است به لشگر خود پيش از روبرو شدن با دشمن ( لشگر شام ) در جنگ صفين ( كه در آن راه فيروزى را به آنان نمايانده و از آزار رساندن به زنان نهى مى فرمايد ) : 1 با آنها ( لشگر شام ) نجنگيد ( شروع بجنگ ننمائيد ) تا اينكه ايشان جنگ با شما را آغاز نمايند ، زيرا - سپاس خدا را - كه شما داراى حجّت و دليل هستيد ( چون آنان بر امام زمان خود ياغى گشته‌اند و جنگ با آنها واجب است ، چنان كه در قرآن كريم س 49 ى 9 مى فرمايد : وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللّهِ فَإِنْ فاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما بِالْعَدْلِ وَ أَقْسِطُوا إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ يعنى اگر دو گروه از مؤمنين زد و خورد نمايند بين آنها آشتى دهيد ، پس اگر يكى از آنها بر ديگرى تعدّى و ستم نمود « به صلح و آشتى تن نداد » با گروهى كه افزونى جسته و ستم مىكند بجنگيد تا به حكم خدا و دستور او رو آورند ، پس اگر رو آوردند بين آنها را بعدل و برابرى آشتى دهيد ، و « در همهء كارها » بعدل و راستى رفتار نمائيد كه خدا رفتار كنندگان بعدل و راستى را دوست مى دارد يعنى آنان را از رحمت خود بهره‌مند گرداند ) و شروع نكردن شما بجنگ با آنها تا اينكه آنان شروع بجنگ با شما نمايند ( اين روش ) حجّت و دليل ديگرى است براى شما بر آنها ( زيرا شروع آنها بجنگ مانند جنگ با خدا و رسول است بدليل